Var (gedicht)
Var
De doodsnood van de krekels
is slechts het braken van de
stenen heuvels, gebakken trots
in rood verbrande runderskeletten
Draai maar om
onwetende nar aan het hof
van luidruchtig zwetende wijnmakers
Tot stof keert alles weer
wordt alles wedergeboren en kraait
geen haan meer victorie
Elke lust vergaat het oog
gelaten oogopslag, gesloten ooglid,
droge mond
Onbruikbare woorden uit spugend
in valse taal met slissende tong
.
